فصلنامه هویت دیجیتال شماره بیست و هفتم
در فصلنامه بیست و هفتم، موضوع «پیوند هویت دیجیتال و رسانههای دیجیتال با تأکید بر ابعاد امنیت ملی» از دیدگاههای مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. این شماره در بهار 1404 منتشر شد.
مروری بر محتوای فصلنامه شماره بیست و هفتم
در بخش «سرمقاله» با عنوان «هویتهایی که از کنترل خارج میشوند: نبرد پنهان در دل رسانههای دیجیتال» به چالشهای هویتی در عصر رسانههای هوشمند و تأثیر آن بر امنیت ملی ایران پرداخته شده است. در این محتوا بر لزوم ایجاد توازن بین بهرهگیری از فناوری و حفاظت از هویت و دادههای ملی تأکید شده و راهبردهایی مانند ارتقای سواد رسانهای و هویتی، تدوین چارچوبهای حقوقی شفاف، تقویت هویت ملی در قالب دیجیتال و رصد مستمر تهدیدات شناختی- سایبری ارائه گردیده است.
در ادامه، واژهنامه تخصصی فصلنامه پوشش داده شده است. در این بخش، کلیدواژههای مورد استفاده در محتواهای مختلف تشریح شدهاند.
«هویت دیجیتال؛ میدان تازه شکلگیری و بازآفرینی هویت» محتوایی است که در بخش «تعریف مبانی و مفاهیم اولیه» آورده شده است. این بخش به تعریف هویت دیجیتال، ابعاد فنی، اجتماعی و شناختی آن، نقش رسانههای اجتماعی در خودبازنمایی هویت، فرصتها و تهدیدات آن پرداخته و الزامات حکمرانی در حوزههای حقوقی، فنی، نهادی، اجتماعی، شناختی و راهبردی را تشریح میکند.
بخش «رویکرد بینالمللی» به بررسی «پیوند هویت دیجیتال و رسانههای دیجیتال در رویکرد مجمع جهانی اقتصاد (WEF)» اختصاص دارد. در این بخش، تأکید WEF بر اعتماد دیجیتال مبتنی بر حریم خصوصی، امنیت سایبری و مسئولیتپذیری اخلاقی تشریح شده است. همچنین فرصتهای ایران (بازتعریف حاکمیت داده، تقویت تابآوری الگوریتمی، دیپلماسی حقوقی) و چالشها (انزوای استانداردسازی، جنگ نرم هوشمند، تحریمهای هوشمند، شکاف سرمایه انسانی) در مواجهه با این پارادایم جهانی تحلیل گردیده است.
بیشتر بخوانید: فصلنامه هویت دیجیتال شماره بیستوچهارم تابستان 1403
رویکرد کشور استونی در « ادغام هویت دیجیتال و مدیریت رسانههای امنیتی- اطلاعاتی» بخش دیگری است که در آن، معماری یکپارچه هویت دیجیتال استونی (eID، PKI، X-Road)، نقش آن در ارتباطات دولت الکترونیک، مقابله با اطلاعات نادرست و تأثیرات آن بر امنیت و اعتماد عمومی همراه با ریسکها و انتقادات مربوطه تشریح شده است.
«تعارض هویت و تنظیمگری VODها در ایران» در بخش «رویکرد داخلی» آورده شده است. در این قسمت، چالش تعارض هویت میان تنظیمکننده (ساترا) و تنظیمشوندگان (شبکههای نمایش خانگی) تحلیل شده و تأکید گردیده که تنظیمگری مؤثر در فضای دیجیتال نیازمند شناخت هویتها، احترام به هویت فرهنگی و اجتماعی مخاطبان و ایجاد فضای همکاری و همافزایی است.
بخش «رویکرد اقتصادی (خارجی و داخلی)» با عنوان «هویت دیجیتال در آینه رسانههای دیجیتال: فرصتها، تهدیدها و پیامدهایی برای امنیت ملی» به نقش هویت دیجیتال بهعنوان «نقش ارتباطی» در اقتصاد توجه پرداخته است. در این بخش، راهکارهای فنی (همچون اثبات اصالت محتوا)، اقتصادی (از جمله کاهش انگیزه مالی برای جعل محتوا) و اجتماعی (مانند ارتقای سواد رسانهای) ارائه شده است تا ضمن افزایش تابآوری امنیت ملی، بستر رسانههای دیجیتال به فضایی قابل اعتماد و کمتر آسیبپذیر تبدیل شود.
